เป็นคนดีเกินไปใช่น้ำเน่า
จึงต้องเศร้าเสียใจนี่ไงล่ะ
เจอะรักย้อนหลอนหลอกบอกใจพระ
แพ้ชนะไม่ขันแข่งแย่งผู้ใด
เฮ้อเวรกรรมขำไม่ออกบอกไม่ถูก
บุญบาปปลูกปลอบขวัญจนหวั่นไหว
ก็มองโลกสวยงามตามจิตใจ
เจ็บแค่ไหนก็ยอมทนแม่คนดี
คนที่เจ็บเหน็บหมั่นไส้ใช่คือฉัน
อยากฟาดฟันให้เยินยับลงกับที่
แม่คนงามน้ำใจมากไมตรี
บอกปลงนี่อภัยให้ไม่โกรธกัน
ดีเกินไปใจพระนะนางเอก
อยากจะเขกให้หัวโนโอ้นางสวรรค์
เกิดมาจากฟากฟ้างามยามใดกัน
ใจเธอนั่นช่างประเสริฐเลิศล้ำคน.