..๏ ไตร่ตรองเถิดเพื่อนพ้องอย่ามองผ่านเราใช่พาลอุตริคิดเขียนข่มสาเหตุเพราะการเมืองเรื่องโสมมบังเกิดปมชั่วช้ามากกว่าเดิมในอ้อมรักอยากยิ้มให้อิ่มแก้มหมายสุขแซมทุกวันหมั่นสร้างเสริมแต่ทุกอย่างช่างยากลำบากเติมฤๅ เราเริ่มอิดหนาระอาใจคราวผู้รับใช้รัฐมิสัตย์ซื่อคนยังคงเชื่อถือศรัทธาได้อนาถหนอประชาชนปะปนไปหนวกบอดใบ้เต็มเมืองเรื่องหลอกลวงสิ่งที่เห็นกับตาพาขัดแย้งมิอาจแกล้งบอดใบ้คล้ายรับช่วงเกิดสับสนหัวใจนัยทั้งปวงดั่งน้ำถ่วงท่วมปากลำบากเปรยครั้นเราอยู่นิ่งนิ่งมิติงต่อก็ทุกข์หนอจนเพ้อเชียวเกลอเอ๋ยลุก-นั่ง-นอน อย่างไรไม่เสบยด้วยเขนยแข็งกระด้างดั่งศิลาจึงมาเขียนกลอนพร่ำถึงส่ำสัตว์รับใช้รัฐจอมปลอมย่อมเยี่ยง