...ท่ามกลางความเงียบงัน... มีผู้หญิงช่างฝันและอ่อนไหว อยู่ใต้เงาจันทร์ที่ไร้ซึ่งใครๆ มีเพียงเธอและหัวใจที่มั่นคง ฟ้าสวย...แต่เธอดูสวยกว่า ขนาดดาวบนฟ้ายังไหลหลง ราวกับเทวา ตั้งใจสร้างเธอมาอย่างบรรจง แสงจันทร์สาดลงดุจราวกับเทพนิยาย เธอดูเปี่ยมสุขยิ่งนัก ด้วยลำแสงแห่งรักโอบกอดเธอไว้ ดูช่างงดงาม ยิ่งกว่าอาภรณ์ใด หามีค่าไม่ แต่มีความหมายกว่าเงินตรา เสียงครวญเพลงเบาๆ ช่วยกล่อมเกลาความทุกข์ที่หนักหนา เธอท่ามกลางดวงจันทร์ดวงดารา รู้ไหมว่าฉันอิจฉาเธอเหลือเกิน