๏ ม่านราตรีคลี่คลุมกุมเวหา เพียงดาราวับแวมแต้มห้วงหาว จันทร์เจ้าเอ๋ยเคยสว่างกลางหมู่ดาว เร้นแสงพราวอยู่แห่งหนตำบลใด หรือเมฆหมอกบดบังกักขังเดือน ขุนเขาเคลื่อนทาบทับดับแสงใส ฤาเจ้าเองเร้นหลบซบอกใคร อยู่หนไหนขอเอื้อนเอ่ยเผยวจี อย่าปล่อยให้เราคอยละห้อยหา เจ้าจันทราจงรีบเร่งเปล่งรัศมี คนเหว่หว้าขื่นขมตรมฤดี จักดับสิ้นชีวีแล้วจันทร์เอย เฝ้าตามจันทร์ในใจให้คืนกลับ อย่าลาลับลืมคำทำนิ่งเฉย สัญญารักแว่วหวานอย่าผ่านเลย เรามิเคยมีสักครั้งจะชังจันทร์๚ะ๛