พิมญดา
ผิดหรือถูกผูกพันมั่นในรัก
แรงต้านทานหาญหักมิจักถอย
เหมือนพลังแห่งรักมักเลื่อนลอย
ยอมรอคอยทุกอย่างบนทางเดิน
ผิดเพราะรักเธอมากยากตัดสิน
คอยทำใจให้ชินความห่างเหิน
เธอจะอยู่หรือไปให้เผชิญ
ร้าวเหลือเกินดวงแด..แพ้รักเธอ
จะยอมรับความเจ็บเก็บความร้าว
น้ำตาพราวร่วงหล่นทนเสมอ
เจ็บเอ๋ยเจ็บทรวงหนักรักที่เจอ
หากขาดเธอจะอยู่ไหว..อย่างไรกัน
เมื่อหัวใจต้องการพรางความคิด
สิงสถิตย์อยากครองห้องความฝัน
รักจะดีหรือร้ายพ่ายชีวัน
ในเมื่อฉันวาดหวัง..ดั่งดวงใจ
ขาดเธอไปอยู่อย่างไรกันเล่าหนอ
ขอได้รักก็พอ..เธอรู้ไหม
ไม่คาดหวังให้เธอต้องทิ้งใคร
หากสักวัน.สู้ไหว.ใจชินเอง
.