ชลกานต์
ดูโน่นเรือดวงดาวราวละล่อง
จากฟ้าผ่องปราศเมฆเสกบังสรวง
ไปทิศใต้ไหววับแล้วลับดวง
คงเป็นห่วงบางใครใช่ไหมดาว
จึงเดินทางห่างฟ้ามาพิงพื้น
ในค่ำคืนหมอกหนักจักษ์เหน็บหนาว
ในค่ำคนจนยากลำบากคราว
สายลมร้าวเย็นเยียบมาเทียบชาน
ฤดูหนาวกี่ดาวมาก้าวดิน
มาไกลพิณไพเราะเสนาะขาน
มาช่วยผู้ยากไร้ในกันดาร
เพื่อสืบสานความดีที่มีมา
ต้องฝ่าท่องล่องข้ามตามธารเชี่ยว
เลาะป่าเปลี่ยวโคลนเปรอะเขรอะหนักหนา
จะหนักงานหว่านเหงื่อเหนือน้ำตา
เพียงผวยผ้าพอคลุมหุ้มทุกคน
เอาหยูกยามาด้วยเพื่อช่วยเหลือ
กางเกงเสื้อรองเท้าเขาขัดสน
กี่ดวงดาวสู้คราวหนาวทุรน
ทำเพื่อคนอีกมากที่ฟากดิน
ช่างน้อยดาวพราวดวงจากสรวงชั้
1587
13
0
หน้าส่วนตัว
