ช่ออักษราลี
๏ ลมทะเลเหหวนรำจวนจิต
ลมลิขิตริ้วคลื่นเป็นรื่นสาย
เพียงคลื่นหนึ่งซัดปลิวพลิ้วหาดทราย
คลื่นอีกหลายถลาโถมประโลมดิน
๏ ดั่งคลื่นรักสลักถ้อยในรอยซัด
ยากจะขัดแข็งขืนฝืนใดสิ้น
ซัดทุกกาลหวานทุกคำพร่ำอาจิณ
ถ้วนถวิลย้ำถ้อยในรอยทราย
๏ ใจประดุจสุดแกร่งแข็งของเพชร
มิขามเข็ดในรักก่อนที่คลอนหาย
ยามรักก่ออีกรอบริมขอบปลาย
ในหว่างทรายและสายชลบนหว่างใจ
๏ วานรักอย่าผลักย้อนเหมือนรอนคลื่น
ซัดแล้วคืนย้อนยอกระลอกใหม่
ถั่งถาโถมโลมภิรมย์จนสมใจ
แล้วจากไปตามวิถีแห่งลีลา
๏ มิอาจสร้างปราสาททรายริมชายน้ำ
อันงดงามด้วยมากล้ำคำเสน่หา
หากวันใดได้ทลายชายคลื่นพา
สายธารา
หน้าส่วนตัว
1920
26
0
