บอกเล่า.. ว่าความเหงายังคงมีอยู่เรื่อยเรื่อย ความคิดถึงก็ยังมีอยู่เนือยเนือย หลังจากทำมาจนเหนื่อยจนทดท้อ ความรักก็เบาเบา เหมือนนิทานเรื่องเก่ามาสานต่อ แค่ได้เห็นได้ยินเสียงก็เพียงพอ ได้แค่รักแค่รอเหมือนผ่านมา เหมือนดึกรอยามเช้า เหมือนหนังสือเล่มเก่ารอคนมาค้นหา ชีวิตก็เหมือนเข็มนาฬิกา ที่วนซ้ำรอยเวลาอยู่ทุกที แค่บอกเล่า.. ในบางวันที่ความเหงามันล้นปรี่ ในค่ำคืนที่มีเพียงความคิดถึง เป็นเพื่อนที่แสนดี และตัวฉันก็เป็นอยู่อย่างนี้...ทุกทุกวัน