ภากร
...กายอยู่ห่างคนละฝั่งฟากฟ้า
ท้องนภาไกลสุดจะคาดหวัง
เมฆลอยคว้างบริสุทธิ์ดุจกลุ่มควัน
อาทิตย์พลันโดดเด่นสว่างไกล
...หากฝนพรำแดดออกเกิดสีรุ้ง
ธรรมชาติปรุงแต่งความสดใส
แมลงปอบินผีเสื้อโบยกลางพงไพร
ยอดหญ้าไหวลู่ลมดูงดงาม
...เมื่อความมืดมาเยือนตะวันลับ
จันทรากลับโดดเด่นแสงสีขาว
ดาวระยับเพิ่มเติมความแวววาว
ความเงียบเหงาครอบคลุมว้าวุ่นใจ
...มองดูรอบข้างตัวเรากลับว่างเปล่า
มีเพียงเงาสะท้อนกลับลำน้ำใส
สิ่งที่ผ่านย้อนคิดไม่เข้าใจ
ว่าทำไมคิดถึงเธอไม่ยอมลืม
...ถึงอยู่ห่างต่างกันสุดปลายฟ้า
ท้องนภามิอาจกั้นให้เป็นอื่น
อยากรู้จังเธอทำอะไรยามค่ำคืน
ช่วยส่งใจพี่กลับคืนกับจันทรา