การ์ดเอยแม้นบอกได้ วอนเจ้าให้บอกนวลนาง ว่าพี่ที่ปลายทาง เฝ้าคิดถึงคนึงครวญ ห่างไกลใจยิ่งห่วง พี่เศร้าทรวงสุดกำสรวล อยากได้ใกล้เนื้อนวล ขวัญใจพี่ที่ครองใจ หนึ่งวันที่ผ่านพ้น เจ้าหน้ามลน้องรู้ไหม เนิ่นนานสักปานใด กับตัวพี่ที่รอคอย ยามเช้าไม่เห็นหน้า ตื่นลืมตาเงียบเหงาหงอย ยามบ่ายไม่วายคอย ทั้งที่รู้อยู่ห่างกัน ค่ำแล้วอาทิตย์ตก มองดูนกยิ่งโศกศัลย์ นกยังคืนรังมัน ไม่เหมือนเราที่แรมรา ยามดึกเดือนคล้อยต่ำ น้ำค้างพรำเฝ้าแลหา ไม่เห็นขวัญชีวา
1347
7
0
หน้าส่วนตัว
