รองเท้าผ้าใบคู่เก่ง ซาวน์เบาท์กับบทเพลงของคนเหงา เพื่อนร่วมทางบนถนนซึ่งทอดยาว ที่ไม่เคยสร้างความเจ็บร้าวทรมาน อยากย้อนคืนสู่วันเก่า ก่อนที่เธอจะเข้ามาลบความรู้สึกนั้น แม้ต้องรอนแรมเดียวดายในทุกคืนวัน ก็สนุกกับการวิ่งตามฝันอย่างเสรี การเปลี่ยนแปลงตัวเองเมื่อเธอใกล้ อาจทำให้เธอพอใจได้แค่นี้ คงต้องยอมรับกับการที่เธอไม่ใยดี เพราะจะไม่เปลี่ยนตัวเองเกินกว่านี้...อีกแล้ว