ตะวันบ่ายพระพายนิ่งสงบ นภากลบด้วยเมฆาพามัวหมอง มองทางใดให้หวั่นฟ้าคะนอง พายุพร้อมรวมตัวทั่วมณฑล เวลาแล้งดินแยกแตระแหง พฤกษาแห้งเหี่ยวเฉาเฝ้ารอฝน ฝุ่นดินแดงตลบแดงระคน ยามเมื่อลมกรรโชกเคล้าฝุ่นปลิว อากาศร้อนมาพร้อมกับเดือนสี เมษานี้เดือนห้าพาใจหวิว เทศกาลสงกรานต์โฉมยุพิน กลับมาถิ่นบ้านเดิมหรือเมินชัง หรือมีหนุ่มบางกอกไม่ยอมห่าง คนบ้านนอกอย่างฉันนั้นน่าขัน แต่งตัวเชยผ้าขาวม้าผูดเอวนั้น เธอชิงชังไม่หันหลังกลับมามอง
1338
13
0
หน้าส่วนตัว
