หน้าส่วนตัว
รัติกาลโรยหม่นหล้า อาลัย
เย็นย่ำเยือนฟ้าบัง บดแก้ว
สนธยาห่มหัวใจ แห่งโลก
ตะวันผ่อนอ่อนล้าแล้ว ล่วงจร
แพรพันธุ์พฤกษ์โบกพริ้ว ลมพรม
ระบายระอุตะวันรอน รุ่มเร้า
เพียรภาวะที่สะสม สรรพสิ่ง
สรรพชีพทนเท้าก้าว เสาะแสวง
เทียวทางเปลี่ยวยิ่งร้าง รางเลือน
ละครหมอกมายาแสดง หยอกล้อ
วิญญาณถกปรัชญาเยือน
811
0
0
