บพิตร
โอ้! มนุษย์ เหตุไฉน ใจร้ายนัก
ปากว่ารัก ทะเลงาม รักน้ำใส
รักชายหาด ปะการัง ดั่งฤทัย
แล้วทำไม ไม่รักษา มารุกราน
ปฏิกูล เน่าเหม็น เข็นลงน้ำ
จนขุ่นดำ พร่ามัว ทั่วสถาน
หมู่มนุษย์ เอาแต่ได้ ไม่เข้าการ
ทุกวันวาร เหยียบย่ำ ช้ำฤดี
ธรรมชาติ เคยงดงาม ก็ลามรุก
เอาแต่สุข สร้างบาร์คลับ สลับสี
โรงแรมสูง รีสอร์ทหรู ชูบารมี
ล้วนกดขี่ ธรรมชาติ ขาดชอบธรรม
ทุกชายหาด เกลื่อนกลาด ด้วยขยะ
กินแล้วละ ทิ้งไว้ ให้หาดช้ำ
หมู่แมกไม้ ชายหาด สุดระกำ
เอาไปทำ เพิงพัก หักร้างไป
ศูนย์การค้า มากมาย เรียงรายฝั่ง
สร้างหนทาง รุกหาด ขาดวิสัย
อยากจะถม อยากจะสร้าง เอาอย่างใจ
ไม่ห่วงใย ธรรมชาติ ขาดสมดุล
1528
2
0
หน้าส่วนตัว
