ลิขิตใจ
นี่หรือความรักยากนักหยั่งถึง
แม้นใครดื้อดึงบอกเห็นรากมัน
ฉันไม่เคยเห็นไม่เคยสัมผัส
จวบจนวันที่ฉันนี้พบเธอ
เธอคือดวงดาวพร่าพราวท้องฟ้า
ให้ชีวิตอับค่าดูดีสวยงาม
ให้ใจได้เห็นวันนี้วันวาน
เป็นวันแสนหวานดูดีลงตัว
เพียงเธอเข้าใจว่ารักเพียงใด
ยามเธออยู่ใกล้นั้นแสนทุกข์ทน
ต้องยอมอดกลั้นสะกดอารมณ์
อยากเข้าปลอบประโลมยามเราได้เคียง
แล้วเธอนั้นเล่าเหมือนกันบ้างไหม
แล้วก็ดวงใจของเธอล่ะหนา
เหมือนฉันหรือเปล่าเมื่อจ้องดวงตา
บอกฉันซิว่าเธอคิดเหมือนกัน
หากว่าเป็นจริงเหมือนดังใจฝัน
อยากเอ่ยรำพันทุกวันทุกคืน
อยากเอ่ยกับเธออย่างนี้ไม่เบื่อ
ถึงเอ่ยพร่ำเพรื่อก็เพราะเธอคนเดียว