แอ็ปเปิ้ล
หากหัวใจนั้นเปรียบเช่นกระดาษขาว
บริสุทธิ์ดังดาว..กระพริบพราว..วับวามใส
กระดาษของฉันคงว่างเล่าไม่มีอะไร
รอคอยใครมาเติมแต่งในสักวัน
คนคนนั้น...ก็เป็นเธอที่เข้ามา
ขีดเขียนเรื่องราวที่ล้ำค่าให้ใจฉัน
เธอแต่งแต้มสีสันในคืนวัน
ให้รับรู้สึกความผูกพันที่เรามี
แต่วันนี้ที่เธอมาเปลี่ยนไป
กับ 1 คำที่ฝากไว้คือหมดความหมายจากใจดวงนี้
ฉันเพิ่งรู้ว่า...อ่อนไหวเหลือเกินกับเรื่องราวต่าง ๆ ที่เคยมี
หัวใจเวลานี้...มีค่าเพียงแค่กระดาษบาง
เศษกระดาษแห่งความหลังที่ทิ้งไว้
ล่องลอยไปไกล แสนไกล อย่างเคว้งคว้าง
เหงา อ้างว้าง หมดสิ้นแล้วซึ่งหนทาง
ฉันเป็นแค่กระดาษบางที่ฉีกขาดกลางสายลม