อัลมิตรา
...จากความคุ้นเคย ความผูกพันที่แสนดี อาจยังมีสิ่งหนึ่งในใจ
...ไม่เคยรู้ตัว จนเมื่อเธอจากไปแสนไกล
...ก็เพิ่งเข้าใจ ว่ามันคืออะไร จนวันที่ต้องไกลห่าง
...หวาดกลัวเหลือเกิน เราห่างโดยไม่รู้ใจ
...ก็เริ่มจะเคว้งคว้าง ในสิ่งหนึ่งที่เหมือนหายไปไกล
...เมื่อไหร่จะได้มาพบ
...เธอเองก็รู้ตัวว่าคิดอย่างไรกับฉัน
...และเธอพยายามที่จะข่มอารมณ์ตัวเอง
...แต่จนแล้วจนรอด ยากนัก เธออ่อนแอ อิดออด
...บ่ายเบี่ยงตัวเองตลอดมา
...พยายามเท่าใด ก็เหมือนยิ่งจะพันลึกไปมากเท่านั้น
...ฉันซึ่งได้แต่เฝ้ามองเธอทรมาณใจ ฉันก็เริ่มที่จะรู้สึกว่า
...ฉันเอง..ปวดใจไปด้วย
...และแล้ววันนี้ ฉันก็เพิ่งจะค้นพบสิ่งท
1448
11
0
หน้าส่วนตัว
