แมงกุ๊ดจี่
หัวใจไหวหวามเพราะความเหงา
จึงถูกเขา....ลวงด้วยเล่ห์เสน่หา
ต้องเจ็บร้าวคราวเขาอยากจากลา
ใยน้ำตา...จึงริน...สิ้นความอาย...
เป็นเพียง*คนผ่านทาง*เดินข้างถนน
ในเหตุผลเป็นคนไกลไร้ความหมาย
ความหวังเคยฝากไว้ใยกลับกลาย
หัวใจสลาย...เจ็บแปลบแทบสิ้นลม...
เห็นเธอแจ้งความประสงค์มั่นคงนัก
อย่างไรเราต้องเลิกรักสลักปม
ต้องเจ็บปวดสะบั้นกลั้นขื่นขม
ความรักหล่ม...เป็นอื่นไม่คืนกลับ...
ใยกล่าวอ้างให้มากความถามหน่อย
มันยังน้อย...หรือ? เจ็บที่ใจได้รับ
หัวใจแกร่งแตกสลายคล้ายชีพดับ
มันแหลกยับ...เพราะคารมคมคำลวง...
1998
7
0
หน้าส่วนตัว
