ฟองอากาศ
เป็นเยี่ยงใดเล่าความรัก
ใครประจักษ์รู้ซึ้งถึงมันหนอ
ร่ำเพ้อละเมอคอยรอ
มิเข็ดพอยังคอยรอต่อไป
ทั้งคืนฝันรำพันคะนึงหา
โอ้น้ำตาใดเล่าจะเปรียบได้
เอ่อคลอรินไหลตามเพลาพ้นผ่านไป
ไยเล่าใจมิเข็ดหลาบแม้นทุกข์ตรม
แม้วันคืนพ้นผ่านพี่เจ้าจาก
เจ้ายังฝากคำรักที่สั่งสม
จนบัดนี้ใจข้ารู้นิยม
คำเจ้าขมชมเชยเพียงลมปราณ
คำลมรักจากปากที่ข้าเห็น
บัดนี้เป็นเพียงลมปากที่ห้าวหาญ
ยังบังอาจทำข้าหทัยร้าวราน
เจ็บปวดปานม้วยชีวาเพราะลมรักที่ปักใจ
ในบัดนี้ข้ารอมากนานนัก
ข้าประจักษ์เห็นผลมิสงสัย
แต่ข้ายังอยากยิ่งที่จะรอต่อไป
เพราะเจ้าคือดวงใจลมหายใจก็มิปาน....