แก้วประเสริฐ
หนึ่งหญิงอิงหทัย
อธิกวารผ่านจรัสประภัสร์แสง
โน้มสิ่งแฝงน้าวหทัยใฝ่คิดถึง
วาระกาลหันหวนล้วนรำพึง
ซาบซึ้งตรึงห้วงในใสเบิกบาน
นิรันดร์คำสอนไว้สู่ใจนัก
จตุรพักตร์คือแม่แผ่ไพศาล
โอบอุ้มเกื้อเอื้ออาทรทุกวาร
แม้จะนานผ่านฟ้าทุกราตรี
เปี่ยมเมตตาคราเห็นเย็นสู่จิต
เฝ้าพินิจแจงสล้างกระจ่างศรี
เบิกหทัยมืดสลายให้เปรมปรีดิ์
ผันชีวีพลีไว้ใจการุน
น้อมรำลึกนึกคุณหนุนเหนือเกศ
ปัญญาเขตทั่วแคว้นแหนเกื้อหนุน
เฝ้าปกคุ้มเกล้าแลแผ่เกื้อกูน
เป็นใบบุญอุ่นฤทัยในมุทิตา
อุเบกขาไพศาลสราญจิต
เป็นข้อคิดฝากไว้ให้หรรษา
ทั้งนอกในจารึกตรึกเมตตา
โอ
หน้าส่วนตัว
1511
16
0
