นกตะวัน
เสือโคร่งร้ายกายกำยำย่ำเข้าหา
คนขี่มามองเห็นเย็นวาบเสียว
ฉับพลันโลดโดดมาใบหน้าเซียว
จ้องตาเขียวขึ้นมายังดาริน
หล่อนตกใจไหวกายไม่คลายหวั่น
คาคบนั้นค่อนเตี้ยเรี่ยโขดหิน
รีบหันมาผวามองจ้องรพินทร์
เขายังผินปืนเพ่งเล็งลงมา
คนนั้นตบปรบมือเสียงอื้อดัง
คล้ายกับสั่งนางเสือเพื่อค้นหา
พยัคฆ์มองจ้องดารินผินขึ้นมา
หน้าเย็นชาแยกเขี้ยวเอี้ยวกระโจน
รพินทร์ชิงยิงใส่เร็วไวยิ่ง
เสือหล่นกลิ้งกระทบต้นชนกิ่งโกร๋น
ตกสู่ดินดิ้นก่ายตายยิงโดน
ร่างคนโค่นล้มคว่ำคะมำนอน
เพชรพระอุมา ตอนไพรมหากาฬ เล่ม 4 บท 32
19 กันยายน 2547
653
2
0
หน้าส่วนตัว
