ขอโทษนะ...ที่ความไกลเปลี่ยนใจฉัน

แว่นหนา

เข้าใจในตัวฉันสักหน่อยนะ
ตัวฉันน่ะเจ้าน้ำตาบ้าหวั่นไหว
รักเราเหงาและเศร้าเพราะห่างไกล
จึงเผลอรับความห่วงใยจากใครอีกคน
     อยากบอกเธอว่าฉัน...ขอโทษนะ
ที่ฉันน่ะหลงเพ้อเผลอสับสน
ต่อไปนี้ คนดี ฉันจะอดทน
ฉันอาจเผลอให้รักเล็กเล็กกับใครบางคน...
                                    ...แต่รักเปี่ยมล้นมันเป็นของเธอ				
comments powered by Disqus
  • เอ๋

    19 ธันวาคม 2545 18:24 น. - comment id 101551

    แล้วืทำไงดีล่ะเนี่ยค่ะ มาเป็นกำลังใจให้นะ
  • cool hearted

    20 ธันวาคม 2545 08:26 น. - comment id 101576

    ^-^
  • ปลาทูสามเข่ง

    20 ธันวาคม 2545 16:25 น. - comment id 101626

    ............. เขียนได้ดีจริงๆคะ ..!! อ่านแล้วรู้สึกเศร้าๆนิดๆ แต่ก็เป็นความหมายที่ยอดเยี่ยม ...มีเนื้อหาที่น่าคิด บาดใจจริงๆ !! 
    -----------
    ^---^
  • วรรณกาญจน์

    21 ธันวาคม 2545 03:46 น. - comment id 101684

    อืม....ยกโทษให้ดีมั้ยน้อ?...อ๊ะ! อะไรนะ ไม่ไช่หมายถึงป้าหรอ .... จ้าๆๆ ~^_^~
    
    ขอโทษแล้วแล้วกันนั้นคงเหมาะ
    หากแกะเกาะเจาะจิตคิดไต่ถาม
    อาจเล่นตัวลองใจให้เกิดความ
    พยายามเงียบไว้ได้ลุ้นดี
    
    อิอิ
  • ผู้หญิงเจ้าชู้

    21 ธันวาคม 2545 20:05 น. - comment id 101748

    เคยเป็นอย่างนี้เหมือนกัน... รักษาความรักที่เราคิดว่าดีที่สุดไว้ดีกว่า เวลาเจ็บจะได้ไม่ต้องเจ็บหลายที อย่าใช้เหตุผลเพียงเพราะเหงา เพื่อจะมีใครอีกคน..เป็นห่วงจากใจจริงเลย...

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน