เมื่อแผ่นดินสิ้นน้ำยามฝนแล้ง
ก็เหือดแห้งระแหงดินเพราะสิ้นฝน
แผ่นดินแยกแตกระแหงแบ่งชั้นชน
ทิ้งพืชผลให้ล้มตายดั่งไฟลาม
เมื่อฟ้าฝนหล่นรินสู่ถิ่นหล้า
พสุธาได้รับฝนอย่างล้นหลาม
ดินเคยแยกแตกระแหงเคยแบ่งนาม
ถูกฝนลามให้หลอมรวมร่วมเป็นดิน
เราก็ดั่งก้อนดินบนถิ่นนี้
ที่หลอมรวมร่วมชีวีมิมีสิ้น
เป็นผืนแผ่นแดนสยามนามแผ่นดิน
ทอดชีวิตเป็นลาดพระบาทองค์กษัตรา
มีพระเจ้าแผ่นดินปิ่นประเทศ
ดั่งบิตุเรศแห่งแผ่นดินปิ่นเกศา
มีพระบรมมหาราชวงศ์องจักรา
ดั่งฉัตราป้องแผ่นดินให้ถิ่นไทย
แต่แผ่นดินถิ่นไทยในยามนี้
หาหลอมรวมร่วมชีวีดังนี้ไม่
ด้วยก้อนดินแห่งไพร่ฟ้าประชาไทย
มาผิดใจแบ่งแยกแตกเป็นจุณ
ดินก้อนนี้ว่าตนถูกเชื่อลูกฉัน
ดินก้อนนั้นว่าตนเก่งให้เร่งหนุน
ดินก้อนโน้นว่าตนแน่ไม่แพ้บุญ
แผ่นดินไทยกลายเป็นจุณจนขุ่นใจ
น้ำพระทัยแห่งพ่อหลวงลงล่วงหล้า
สู่ดินป่าที่แตกแหง ณ แห่งไหน
หาหลอมรวมร่วมเป็นทางแต่อย่างใด
จนพ่อต้องทุกพระทัยไม่เว้นวัน
แด่ก้อนดินถิ่นไทยในยามนี้
ควรหรือที่ให้พระองค์ทรงโศกศัลย์
จงมาร่วมรวมเป็นดินถิ่นไทยธรรม์
เป็นของขวัญถวายพระองค์ ขอจงทรงพระเจริญ
ด้วยเกล้าด้อยกระหม่อมขอเดชะ
4 ธันวาคม 2549 22:59 น. - comment id 633674
ความหมายดี นะน้องชาย ยังอยู่สารคามหรือว่าเรียนจบแล้ว?

4 ธันวาคม 2549 23:36 น. - comment id 633680
คับผม มาเมนต์ตามสัญญา

5 ธันวาคม 2549 07:16 น. - comment id 633701
ดีมาก ค่ะอยากให้เด็กไทยหันมาใช้ภาษาไทยดี ๆ แบบนี้มาก ๆ

5 ธันวาคม 2549 07:24 น. - comment id 633702
แผ่นดินทอง แผ่นดินธรรม ดำรงศรี ด้วยบารมี พ่อหลวง ห่วงรักษา ร่วมรักษ์ป่า รักษ์น้ำ นำประชา เป็นบุญญา เหลือล้น ของชนไทย

5 ธันวาคม 2549 12:10 น. - comment id 633723

5 ธันวาคม 2549 13:35 น. - comment id 633750
ขอสำนึกด้วยคนครับผม

5 ธันวาคม 2549 15:43 น. - comment id 633765
แต่งได้ไงท่านพี่ นับถือ

5 ธันวาคม 2549 17:13 น. - comment id 633770
"หากจะหาของขวัญให้พ่อสักกล่อง เราทั้งผองจะพร้อมกันได้ไหม ร่วมกันเป็นดินเดียวให้พ่อได้สุขใจ ไม่ต้องเหนื่อยเกินไปอย่างที่เป็นมา" ........ขอเป็นดังก้อนดินก้อนเล็กๆ ที่พร้อมจะทำดีให้พ่อได้สุขใจ ขอใช้มือน้อยๆที่พ่อให้ ทำดีทำดี..........

5 ธันวาคม 2549 21:00 น. - comment id 633803
.... เป็นบทกลอนที่สื่อได้งดงามจริงๆ..ด้วยดิคะ..

12 ธันวาคม 2549 11:51 น. - comment id 635282
ดีมากครับ
