ต้นข้าวรำพัน
ยืนร่ำไห้พร่ำรำพันกับจันทร์โศก
วิปโยคคิดถึงเจ้าพิมขวัญ
แสนคำนึงถึงมือเรียวเกลียวสัมพันธุ์
เจ้าพิมขวัญข้าวรอเคียวมาเกี่ยวรวง
เคยปัก ไถ หวาน ดำ เมื่อครั้งก่อน
เคยขุดล่องทางธารน้ำใสสวย
เคยโบกไล่นกกาเคยอำนวย
ข้าวจึงสวยเขียวงามทั่วทุ่งนา
บันนี้เจ้าจรจาก ณ หนไหน
หรือว่าใครพรากเจ้าข้าวเฝ้าหา
ฝากบอกจันทร์ที่หม่นหมองกลางนภา
โปรดเถิดหนาส่งข่าวข้าวเฝ้าคอย
ข้าวสัญญาจะรอข่าวเจ้าคืนถิ่น
จะมิสิ้นศรัทธาแห่งคำขอ
เพียงเพื่อหวังคำอฐิธานเท่านั้นพอ
แม้จะต้องยืนเฝ้ารอจนแห้งตาย.
.แสงศรัทธา ณ ปลายฟ้า
17 12 - 44
17 ธันวาคม 2544 21:37 น. - comment id 25729
มาชมเพราะชมชอบ มามอบกำลังใจให้ จะติดตามตลอดไป จากใจ ของ dokkoo

17 ธันวาคม 2544 22:08 น. - comment id 25756
เพราะจังค่ะ มาชื่นชมด้วยคน

18 ธันวาคม 2544 05:02 น. - comment id 25825
ด้วยคนจ้า...

22 ธันวาคม 2544 12:38 น. - comment id 26662
แสงศรัทธา ไม่เคย สิ้นศรัทธา แห่งวาจา กล่าวขาน ถึงพิมขวัญ ยังเฝ้ารอ เฝ้ารัก ทุกคืนวัน ขอพิมขวัญ พลันกลับ รับรวงคืน

2 มกราคม 2545 21:35 น. - comment id 28395
เสียดายที่วัฒนธรรมที่เริ่มแปลเปลี่ยน ทำให้ประเพณีที่ดีงามหายไป คำไทย ๆ ที่ใช้ในประเพณี กลายเป็นคำที่ใช้สำหรับสิ่งหยาบช้า ..............."ลงแขก"..............
