25 มีนาคม 2546 16:58 น.
กาดาษ
บางสิ่งบางอย่างเปิดเผยได้..ทางแววตา
แล้วเธอเห็นอะไรบ้างล่ะ..จากแววตาของฉัน
ความรักที่อยู่แสนไกล..ที่ฉันไม่อาจคว้ามัน
เธอคงเห็น..แววตาของฉันไหวหวั่นเพียงใด
สิ่งที่ฉันไม่กล้าแสดงออก
และรู้..ไม่สามารถจะบอกกับใครได้
แท้จริงแล้ว..ฉันรู้สึกอย่างไร
เพราะกลัวเหลือเกิน..กลัวใจเธอไม่รับฟัง
และยาก..เกินกว่าจะหาเหตุผล
ทำไมคนหนึ่งคน..จึงกลัวที่จะผิดหวัง
หากบอกเธอไป..คำตอบที่ได้คงไม่น่าฟัง
เพราะฉันรู้..คงยากเกินกว่าจะรั้ง..ให้เธอกลับมา
ต่อจากนี้..คงมีเพียงแววตาหม่นเศร้า
มองเธอและเขา..เดินจากไปต่อหน้า
ที่เก่า..เวลานี้..มีเพียงคำร่ำลา
ฉันทำได้แค่..กลั้นน้ำตา..มองเธอเดินจากไป