ความรู้สึกแบบนี้ ไม่ทราบเกิดกับผมได้อย่างไร เวลาอ่านนิยายบางเรื่อง อาทิ
อำนาจ ของ ท่านประภัสสร เสวิกุล ถ้านำตัวเองเข้าไปผูกอยู่กับเหตุการณ์หละก็ เครียดเขม็งเชียวครับ ตัวละครแต่ละตัวมีมากกว่า ๑ มิติ อย่างเช่น โคลัมโบ โกเมส นี่แกทำเอาผมลุ้นระทึก ไม่รู้เหมือนกันว่าแกจะบริหารประเทศรูปไหน ก็เพราะอยากรู้น่ะซิ่ครับ ผมจึงฟังเรื่อง อำนาจ จนจบ จบแล้วก็มานั่งเครียดต่อ สงสารประชาชนในประเทศสมมุติของท่านผู้เขียนเหลือเกิน ต้องอยู่กับการปฏิวัติเป็นว่าเล่น ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า
เรื่องต่อมาครับ นี่เลย ล่า ของ ท่านทมยันตี เครียดแทนมธุสรนางเอก สงสารหนูผึ้ง ตอนมธุสรแก้แค้น ไล่เถือผู้ชาย ๗ คน บีบสมองมากๆ ใ
2589
0
0
หน้าส่วนตัว
