เก็จถะหวา
พอกันที โดย เก็จถะหวา
รัตน์บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมคนที่ใจคอมั่นคงอย่างที่เพื่อน ๆ เคย
ล้อเธอว่า ใจแกร่งดังเหล็กเพชร ถึงได้ตกหลุมรักเขาเข้าได้ แถมยัง
รักชนิดที่ว่าถอนตัวไม่ขึ้นเสียด้วย เฮ้อ! คิดมากไปทำไมให้ป่วยการมัน
เป็นธรรมชาติของมนุษย์ไม่ใช่หรือรัตน์เองก็ไม่ได้อยู่เหนือกฏเกณฑ์
อย่างนั้นด้วยนี่นา เพราะก็ยังคงเป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง
หวนคิดคำนึงไปถึงวันที่พบรู้จักกับอนุตรครั้งแรกแล้วรัตน์ก็คงยัง
จำได้แจ่มแจ๋วในสมองเลย ก็วันนั้นไง วันเกิดของสารินีเพื่อนคู่หู วันนั้นรัตน์
หมกหมุ่นอยู่ก้นครัว เพราะสารินีขอร้องในฐานะที่ทำอาหารถูกปาก
เจ้าของงานเข้า เลยต้อง