แก้วประเสริฐ
เพียงเฝ้ารอคอย
คืนวันที่ผ่านพ้นไป....แล้ว...อนิจจา
ยามเพ็ญเดือนหงายพราวพร่าง
แสงสว่างกระจ่างกลางท้องเวหาส
นวลเย็นจันทร์สาดส่องเจิดจ้างามตายิ่งนัก
หมู่เมฆที่ลอยละล่องอย่างเชื่องช้าไป...ไร้พรมแดน
ท่ามกลางอากาศที่เยือกเย็นสบาย...เงียบ...
แผ่วเสียงใบไม้พัดเป็นครั้งคราว....
ราวเป็นเพื่อนเรายามอยู่คนเดียว
กลิ่นดอกไม้อบอวลโชยมาเป็นระยะๆ เย้ายวนนัก
หวนนึกถึงคำพูด คำหนึ่งที่หวานซึ้งกินใจยิ่งนัก
เพื่อเธอ....ฉันจะกลับมา
หากเธอ...ไม่เปลี่ยนใจไปเสียก่อน
แน่นอน แม้จะเป็นเพียงคำพูดเล็กๆน้อยๆก็ตาม
เราก็เฝ้ารอคอย...ยังคงรอคอยๆ
ภายใต้แสงจันทร์อ
หน้าส่วนตัว
1504
3
0
