15 พฤษภาคม 2545 21:36 น.

เจ้าถวิล..ดินบนฟ้า

เสี้ยว

ขอถามหน่อยว่าเคยไหม
ที่เธอนั้นใฝ่ดาวใหญ่บนฟ้า
ตีค่าดั่งเพชรมณีมีราคา
แล้วทุ่มเทกายาคว้าดาวดวงนั้น

เธอก็คล้ายคนโดยมาก
ที่ยอมลำบากคว้าสิ่งเกินฝัน
ดาวใหญ่ดวงสวยบนฟากฟ้านั่น
หากมองกลับกันมันก็คือ ดิน

บนโลกแข่งกันคว้าดาว
คือแข่งคว้าดินกลางหาว พราวเพราะตัดสิน
บางครั้งบางคราวอาจเคยได้ยิน
ว่า ณ พื้นดิน นี่ก็คือดาว				
7 พฤษภาคม 2545 21:49 น.

ชอบฉันตรงไหนนะ ... อยากรู้จัง

เสี้ยว

รู้สึกดีพิลึกที่ได้รู้ว่ามีใครมาชอบเรา อาจจะเป็นเพราะไม่เคย 
รู้สึกลอยๆ บางทีอาจเรียกว่า รู้สึกหลงตัวเอง ว่าเราคงมีดีอะไรสักอย่าง 
รู้สึกสงสัย ว่าเขาชอบเราที่ตรงไหนนะ อยากรู้จัง 
ท้ายที่สุดรู้สึกกลัว กลัวว่าบางสิ่งในตัวเราที่เขาชื่นชม มันจะเปลี่ยนไปโดยที่เราไม่รู้ตัว 

ฉันเชื่อว่าการที่เราจะรักหรือจะชอบใครสักคน 
เป็นเพราะเราเชื่อและศรัทธาในบางมุมของเขา 
แล้วเราก็คาดหวังไม่ให้มุมๆนั้นของเขาเปลี่ยนไป 
จนบางครั้งเราอาจลืมไปว่า เขาเป็นคนนะ ไม่ใช่โปรแกรมคอมพิวเตอร์ 
ที่จะเป็นได้อย่างที่เรานิยมไปตลอดชีวิต 
เป็นเรื่องช่วยไม่ได้ ที่ความเปลี่ยนแปลงก่อให้เกิดความผิดหวัง และความเจ็บปวดตามมา 

ฉันเลยอยากรู้ว่า เขาชอบฉันตรงไหน เขาชอบตรงความเป็นคนของฉันรึเปล่า 
ถ้าอย่างนั้นก็ดี เพราะความเป็นคนทำให้รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้ตลอด 
ไม่มีใครสนุกสนานได้ทั้งวัน และไม่มีใครช่างฝันได้ทั้งปี 
ฉันอยากให้ใครคนนั้นเขาเข้าใจว่าฉันเปลี่ยนแปลงได้ 
โปรดชอบความเป็นคนของฉันเถอะนะ 


********************************************* 

ชอบฉันตรงไหน 
อธิบายได้ไหมในความรู้สึก 
ว่าในความรู้สึกลึกๆ 
เธอคิดนึกกับฉันยังไง 

ชอบที่ฉันเป็นฉัน 
เพียงแค่นั้นไม่พอรู้ไหม 
รู้ไว้เถิดสักวันฉันอาจเปลี่ยนไป 
กลายเป็นใครคนใหม่ที่เธอไม่ต้องการ 

ถ้าฉันถอดหน้ากากโยนทิ้ง
แล้วเผยให้เธอเห็นสิ่งที่เคยมองผ่าน
จะรับได้ไหมในความเปลี่ยนแปลงตลอดกาล
แล้วรักคงร้าวราน ถ้าเอาแต่ต้องการความคงเดิม

***********************************************

ระหว่างที่เขียนบันทึกบทนี้ ฉันฉุกคิดขึ้นมาว่า 
แล้วฉันล่ะ เคยรักเคยชอบใครในความเป็นคนของเขารึเปล่า........คุณล่ะคะ ^_^				
6 พฤษภาคม 2545 11:35 น.

ถนนสายดอกไม้

เสี้ยว

ฉันตั้งเป้าหมายในชีวิตไว้ตรงนั้น 
คุณอาจมองไม่เห็น 
......................... 
แต่ฉันมองเห็นมัน 

 


เส้นทางจากจุดนี้ไปถึงจุดนั้น 
มันมีหลายแยก หลายสายเหลือเกิน 
จนฉันไม่ค่อยแน่ใจว่า  
เส้นไหนกันแน่ ที่จะพาฉันไปถึงเป้าหมายจริงๆ 
และอ้อมน้อยที่สุด 



ทุกครั้งที่เจอทางแยก  
ฉันเกือบจะเลือกทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ 

แต่ 

ฉันไม่เคยเลือก 


 
อาจจะเป็นเพราะฉันกลัว......... 
ว่าเมื่อฉันเหยียบย่ำไปบนดอกไม้เหล่านั้นแล้ว 
มันจะเหี่ยวเฉาหมดน่ะสิ 
ดีไม่ดี หนามแหลมคมที่มันซ่อนไว้ 
อาจทิ่มตำฉันให้เจ็บปวด 


ฉันเลือกเส้นทางที่โรยด้วยก้อนกรวดเสมอ  

อย่างน้อย 

ฉันก็ไม่ต้องกลัวว่าถนนเส้นนี้จะพัง 

ก่อนที่ฉันจะถึงจุดหมายปลายทาง  

****************************** 

ทางที่โรยกลีบดอกไม้ 
บางทีไม่สบายอย่างใครคิดฝัน 
ดอกไม้แม้สวยสดก็ยังมีวัน 
ที่จะโรยรากลีบแห่งฝันร่วงลับไป 

ดอกไม้อาจสวยในตอนแรก 
แต่มันคงแบกน้ำหนักฝันไม่ไหว 
สักวันถนนดอกไม้คงพังไป 
และจะเหลือไว้เพียงซากเน่าดำ 

อย่ากลัวถ้าต้องเดินบนกรวด 
อย่ากังวลกับความเจ็บปวดที่ตอกย้ำ 
อย่างน้อยๆเส้นทางกรวดก็มีข้อจดจำ 
ว่าจะไม่มีวันเน่าช้ำหรือพังทลาย				
20 เมษายน 2545 01:55 น.

มุ่งมั่น

เสี้ยว

นกตัวหนึ่งจะบินร่าสู่ฟ้ากว้าง
ด้วยพบทางที่เคยหาว่าอยู่ไหน
นกตัวน้อยจะโบยบินถึงถิ่นใด
อยู่ที่ใจของนกนั้นกระสันตาม
จงมุ่งบินไปสู่ทางที่สร้างสรรค์
จงมุ่งมั่นบินหนีคำเหยียดหยาม
นกตัวใหม่จงโผไปในฟ้าคราม
ด้วยใจงามจะนำปีกหลีกสิ่งเลว				
17 เมษายน 2545 13:26 น.

ฉันจะวาดของฉัน (ใครจะทำไม)

เสี้ยว

เธอคือคนในความฝัน
ที่ฉันดื้อรั้นดึงเธอออกจากความรู้สึก
เธอคงไม่รู้ว่าข้างในใจฉันตรงสุดลึก
ฉันเคยคิดนึกวาดเธอไว้เช่นไร
ไม่หรอก เธอไม่ผิด
เพียงแค่ฉันมองชีวิตแสนสวยใส
มองทุกสิ่งทุกอย่างสวยงามเกินไป
ฉันเลยวาดใครต่อใครตามจินตนา
ต่อไปนี้จะเก็บเธอไว้ในสมุดบันทึก
ขีดเขียนเธอตามความคิดนึกของฉันดีกว่า
จะวาดหวังเธอไปตามใจอารมณ์ปากกา
สรรค์สร้างเธอให้เลอค่า สูงสง่ายิ่งกว่าความจริง				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเสี้ยว
Lovings  เสี้ยว เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเสี้ยว
Lovings  เสี้ยว เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเสี้ยว
Lovings  เสี้ยว เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงเสี้ยว