27 พฤศจิกายน 2546 12:19 น.

พยาบาล -- แสนเกิน

ฤกษ์ ชัยพฤกษ์

ทหารหาญยอดนักสู้ศัตรูพ่าย
มาถึงคราวเจ็บไข้จนต้องหาม
แจ้งตำแหน่งชั้นยศปรากฏนาม
ผ่านการศึกสงครามมาโชกโชน

พยาบาลงันงกตกประหม่า
ใกล้เกษียรวัยชราถอดหัวโขน
ชำระล้างร่างกายตาเบิกโปน
ทหารซนสักคำว่า แสนเกิน

ได้เวลาเปลี่ยนเวรให้รุ่นน้อง
ยังสวยผ่องมองหน้าให้ขวยเขิน
น้องช่วยดูรอยสักว่า แสนเกิน
ช่างบังเอิญอ่านไม่ชัดวัดไข้ซม

วันรุ่งขึ้นพยาบาลสะคราญตา
รายงานว่ายอดทหารท่านรื่นรมย์
สักเนื้อเพลงเก่าแก่  แสนสุขสม
นั่งชมวิหคอยากเป็นนกเหลือเกิน.....
				
26 พฤศจิกายน 2546 13:57 น.

คำสามคำ

ฤกษ์ ชัยพฤกษ์

คำสามคำกลั่นจากมันสมอง
ได้ตรึกตรองหลายหนหมดสงสัย
สำคัญแท้แน่นอนเหนืออื่นใด
ขอฝากให้ครวญคิดพินิจดู

ไม่สัญญาสาบานต่อศาลเจ้า
ไม่โอ้อวดวอนเว้าเอาโก้หรู
หวังแค่เพียงหัวใจใฝ่บำรู
อยากค้ำชูเกี่ยวข้องต้องเข้าใจ

มิได้หวังสิ่งใดมาตอบแทน
ไม่หวงแหนกั้นขวางวางเงื่อนไข
ขอมั่นคงจริงจังตลอดไป
ไม่หวั่นไหวแน่วแน่ไม่แปรปรวน

เพียงหัวใจปรารถนาบูชารัก
ซึ้งประจักษ์ลึกล้ำเกินผันผวน
จึงกล่าวคำสามคำย้ำทบทวน
ทุกคำล้วนแน่นหนัก ฉันรักเธอ..				
25 พฤศจิกายน 2546 14:51 น.

ดวงตาที่ห่วงใย

ฤกษ์ ชัยพฤกษ์

ดวงตาที่ห่วงใย
ถึงแม้โลกสวยใสจะหยุดหมุน
ลมละมุนหยุดพัดสะบัดหาย
ใจฉันยังมีเธอไม่คลอนคลาย
มุ่งสอดส่ายเหลียวมองจ้องหาเธอ

พระจันทร์เพ็ญลับหายกลายจันทร์เสี้ยว
ยังกลมเกลียวรักมั่นอยู่เสมอ
ดาวหลบเร้นหายดวงห่วงละเมอ
ยังพร่ำเพ้อถึงวันร่วมฝันเคียง

ดวงอาทิตย์ลาโลกไม่ส่องแสง 
ภูเขาแกล้งบดบังไม่ยินเสียง
ป่ารกชัฎต้นไม้ใหญ่ขึ้นรายเรียง
ยังเสนาะสำเนียงเคยเคลียคลอ

ดาวเดือนดับม่านเมฆมัวมืดมิด
ท้องฟ้าปิดครึ้มคลุ้มคลุมห้องหอ
ไม่เลือนลางสว่างกล้าจ้าเพียงพอ
ด้วยแสงใสเหมือนไฟช่อจากตาเธอ

ตาที่เอื้ออาทรคอยห่วงหา
ตาที่จ้องคมกล้าคราเราเผลอ
ตาที่ซึ้งสวยใสใจละเมอ
ตาที่เธอมัดหัวใจใครบางคน....         
				
12 พฤศจิกายน 2546 15:36 น.

เกริงกราเวียแดนธรรม

ฤกษ์ ชัยพฤกษ์

กราบลงตรงตักหลวงพ่ออุตมะ
ท่านลูบศีรษะให้พรให้ศิล
ปีนี้หาได้พอมีพอกิน
ลูกนำกฐินมาทอดสามัคคี

ผลบุญได้ทำกรรมดีได้สร้าง
ไม่อาจลบล้างบาปกรรมก่อนนี้
แต่เพื่อบรรเทาเร่าร้อนฤดี
ทุกข์ใหม่อย่ามีชีวิตเลิศลอย

เสร็จเรื่องพระเจ้ามุ่งเข้าตลาด
ใกล้วัดดารดาษชาวมอญกลุ่มน้อย
เครื่องไม้เสื้อผ้าตุ๊กตาเพชรพลอย
แป้งหอมเปลือกหอยสร้อยหยกกำไล

เข้าชมเจดีย์ศรีวิสุทธิ์พุทธคยา
พุทธรูปโอ่อ่าหยกขาวอำไพ
สะพานไม้ยาวท่านสร้างให้ใช้
สัญจรเร็วไวใกล้วัดมั่นคง

จากเกริงกราเวียอ่อนเพลียนิดหน่อย
ตะวันเคลื่อนคล้อยถึงแดนพิศวง
ทางผ่านเรียกด่านเจดีย์สามองค์
ไทยจีนยกโขยงซื้อตั๋วผ่านแดน

พม่าเรียกขานชาวบ้านตองสู่
เดินเที่ยวชมดูอย่างไม่มีแผน
ไม่น่าสนใจกลับไปหาแฟน
กรุงเทพฯเมืองแมนงดงามอร่ามเรือง....				
10 พฤศจิกายน 2546 13:45 น.

ศิโรราบ

ฤกษ์ ชัยพฤกษ์

พุทโธ่เอ๋ยนี่แหละหนาเขาว่าหญิง
ไม่ยอมรับความจริงชอบสงสัย
ใช้อารมณ์มองไม่ซึ้งถึงหัวใจ
ว่าผู้ชายเขาคิดอย่างไรกัน

ทุบตีอกชกหัวกลัวล่วงหน้า
เป็นข้ออ้างร้างลาเรื่องสงสาร
ขอถอนคืนถ้อยคำเคยจำนรรจ์
ว่าจะรักภักดีมั่นนิรันดร

เสือมีลายแม้จะตายยังไว้ศักดิ์
แข็งแต่ปากภายในยิ่งไหวอ่อน
หมดทางไปจนมุมถูกเขาต้อน
โฮกคำรามขู่ไว้ก่อนรักษาลาย

หากความเห็นของเธอสำคัญนัก
ฉันก็มีใจภักดิ์ไม่จางหาย
ขอถอนคำว่าสงสารเอาออกไป
เหลือแต่เพียงใจกายมอบให้เธอ..				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟฤกษ์ ชัยพฤกษ์
Lovings  ฤกษ์ ชัยพฤกษ์ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟฤกษ์ ชัยพฤกษ์
Lovings  ฤกษ์ ชัยพฤกษ์ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงฤกษ์ ชัยพฤกษ์
>