นกตะวัน
เวลาผ่านไปนานมากจนคุณโต้งกับเจ้าแป้นขับรถตามมาถึง แต่นกออกเจ้าของรังยังไม่บินกลับมา ผมเริ่มเบื่อจึงปลีกตัวเดินมาตามถนนมายังไหล่ทางที่รถสี่คันจอดอยู่ แล้วเดินเลยมาอีกหน่อยซึ่งถนนค่อยๆโค้งไปทางซ้ายและไต่ขึ้นเขาก่อนที่จะโค้งไปทางขวา ผมหันมาดูรังนกขนาดใหญ่ที่สร้างเด่นตระหง่านอยู่บนยอดไม้ตัดกับท้องฟ้าสมกับเป็นรังของพญานก พอหันกลับมามองผ่านแนวไม้ลงไปทางด้านซ้ายของถนนจึงแลเห็นคุ้งอ่าวของทะเลสีคราม
ทะเลงามครามเขียวเกลียวคลื่นขาว
หาดทรายยาวก้าวไปไกลสุดแสน
ทอดโอบล้อมอ้อมน้ำล้ำดินแดน
คือเมืองแมนแคว้นสมุทรสุดพรรณนา
ยามแสงแดดแผดกล้ามากระทบ
ส่องสงบสะท้อนน้ำฉ่ำนักหนา
ยิบระยับฉับพลันสวยทันต