เคยไหมเวลาที่เหงา แค่อยากจะมีใครสักคนอยู่ใกล้ ๆ แต่พอมองรอบตัวก็ต้องรู้ว่าไม่ใคร ที่จะมาอยู่ใกล้ ๆ เป็นกำลังใจสักคน เพื่อนที่เคยมีอยู่มากมาย ก็ห่างหาย...ไม่ได้มาแลสน คนรัก...ที่บอกว่ารักเรากว่าใครทุกคน ก็ทิ้งให้เราต้องหมองหม่นอยู่ลำพัง แต่ในเวลาที่เหงา เพื่อนที่เข้าใจเราที่สุดกับไม่ใช่คนพวกนั้น มีแต่น้ำตา...ที่คอยอยู่เคียงข้างกัน กว่าจะผ่านพ้นมัน...ก็ต้องหลับไปพร้อมกับน้ำตา