เพียงพลิ้ว
สดับฝนคนร้าวหนาวลมล่อง
ฝันจะครองรักคลอก็ไกลเหลือ
อยู่ห่างลิบเกินหยิบหวัง?ยังคลุมเครือ
คล้ายมีเยื่อบอบบางกั้นขวางไว้
คิดถึง ใจพึงปลื้มน่าดื่มด่ำ
เป็นรอยจำแสนหวานผ่านวันใส
อกสะบั้นวันนี้มิมีใคร
เศร้ากระไรครวญค่ำยากอำพราง
ฝากสายลมพรมถามความรู้สึก
ว่าเคยนึกถึงกันไหมยามไกลห่าง
ขอคำตอบปลอบจิตไร้ทิศทาง
หากเมินหมางโปรดเฉยอย่าเอ่ยคำ
หวานคำวาทปรารถนากว่าใดสิ้น
หากยลยินคงไหวใจรำส่ำ
ประสงค์เพียงเสียงกระซิบระยิบจำ
โปรดกล่าวย้ำคิดถึงเพียงหนึ่งนี้
แม้นนิ่งเฉยมิเอ่ยใดไม่ประหวั่น
เส้นทางฝันเอื้อมหยิบไม่ริบหรี่
ยังแอบหวังดื่มด่ำคำคนดี
สายใยมีเสมอมิเผลอลา
อยากพบคนมีสิ