ทิพย์โนราห์ พันดาว
ฟ้าเคยสวย จะรานร้าว เสียคราวนี้
ธรณี จะย้ายแยก แตกสลาย
แม่คงคา นับพันคุ้ง จะพุ่งพราย
ศิลาราย โขดขุนเขา เป็นเถ้าพัง
หรือวิโยค โลกคล้าย สลายร่าง
ริมฟ้ากว้าง ดาวรายเรียง เหลือเพียงฝัน
หรือโลกา จะพิโรธ จึงโทษฑันณ์
ฟ้าอำพัน เคยงาม จึ่งคร้ามดำ......
เคยได้ฟังตำนาน กล่าวขานไว้
กาลต่อไปมนุษย์โลก จะโศกศัลย์
จะร้อนรุ่มอยู่ในห้วง ดวงตะวัน
เผาพลาญพันธ์มนุษย์ชาติ พินาศไป
มนุษย์โลกาล้วน ส่วนที่เหลือ
จะต้องสอยมะเขือ ยังชีพไว้
ใช่เศษไม้แทนศาตรา ฆ่ากันไป
เวียนวนไนโลกา เข่นฆ่ากัน
กาลต่อมา สุริยันจะพลันตื่น
ระดาดื่นสื่มุมเมือง เรืองเขตขันณ์
เป็นเพลิงร้อน ดุจไฟบรรลัยกัลย์
เผาเผ่าพันธ์