นุสรณ์
ธรรมดาสามัญที่เป็นอยู่
ยี่สิบสี่ชั่วโมงตรองดูก็แค่นั้น
นั่งมองเข็มกระดิกเดินตามกัน
โลกหมุนไปวันวันเท่าที่เข้าใจ
มีสาระอะไรบ้างล่ะชีวิต
สร้างสรรค์ถูกผิดลิขิตไว้
คุณค่าความงามความเข้าใจ
คุณธรรมความดีให้ไม่มีฤา
จะปล่อยให้โลกหมุนไปวันวัน
เพียงเท่านี้เท่านั้นกระนั้นหรือ
เท้าก็มีให้ก้าวไปไหนเล่ามือ
ไม่หยิบถือไม่ถากถางทางที่ควร
เก็บอะไรก่ออะไรได้บ้างไหม
มองชีวิตให้เข้าใจในขีดข่วน
ประสบการณ์ผ่านไปหลายขบวน
มิได้ชวนให้เข้าใจอะไรเลย
มีชีวิตเรียนรู้สู้ชีวิต
รู้เข้าใจถูกผิดให้เฉลย
รู้สรรค์สร้างคุณค่าอย่าละเลย
เพียงปล่อยเฉยให้โลกหมุนไปวันวัน ฯ