พู่กันของหูกวาง
*-*...เธอยังต้องการใครอีกหรือเปล่า...*-*
รู้สึกเปลี่ยวเหงา-เหงาอยู่บ้างไหม
แม้รู้ว่าเด็กอายุ สิบเจ็ด...ตอนปลาย-ปลาย
คงไม่สามารถครองใจ...ที่แสนอุ่นไอของเธอ...*-*
*-*...เธอเหมือนดอกฟ้าที่ค้นหามานาน...*-*
แต่ก็ยังไกลเกินฝัน...ของฉันอยู่เสมอ
เจอแล้วคนดีของใจ...แต่ทว่าไกลเกินละเมอ
ต้อยต่ำอยู่กับความเพ้อเจ้อ...*-*...ของคนห่างไกล...*-*
*-*...เธอช่างมีน้ำใจกับทุกคนที่ผ่าน...*-*
เลยไม่รู้ว่าที่เธอให้ฉัน...*-*...เธอให้ความสำคัญแค่ไหน...*-*
ผ่านมา-ผ่านไปทุกที...ยังมีแค่รอยความห่วงใย
ปล่อยให้ฉันสำคัญตัวเองเรื่อยไป...ว่าเธอมีใจให้กัน
*-*...ย้ำตัวเอง...ว่าเราเองคงไม่ใช่...*-*
เราคงไม่สามา
841
14
0
หน้าส่วนตัว
