รู้ตัวดี นิสัยแย่ มากแค่ไหน
อยู่ที่ใด ใครก็หน่าย ส่ายหน้าหนี
รู้ทั้งรู้ ก็ยังดื้อ เผลอทุกที
แม้คนดี ที่เรารัก ชักระอา
ก็อยากเป็น เช่นคนดี ที่ใครรัก
อยู่ที่ใด ใครอยากทัก เสียนักหนา
อยากเป็นคน ที่เขาชอบ มอบเมตตา
อยากมีค่า เท่านั้น มันก็พอ
ขอนำสาร วานส่ง เสียตรงนี้
หวังว่ามี คนเข้าใจ บ้างไหมหนอ
เพียงแค่หนึ่ง ซึ่งเข้าใจ คงมากพอ
กลับตัวใหม่ ไม่หน้างอ เป็นคนดี