บ้านรอจันทร์ - ไวยากรณ์
ความทรงจำซึ้งใจ.... เก็บไว้บอกเธอ
บ้านรอจันทร์
ยามแสงแดดเช้าส่องต้องใบหน้า
สายลมพาพัดแกว่งใบไม้ไหว
เสียงนกร้องแว่วหวานกังวานไกล
เธอรู้ไหมฉันแอบคิดจิตจดจำ
ทุกสิ่งที่พานพบประสบเห็น
ดูเหมือนเป็นสิ่งล้ำค่าโปรดอย่าขำ
อยากจะเก็บทุกนาทีและถ้อยคำ
เพื่อบอกพร่ำยามพบประสบเธอ
ให้รู้ว่าแสนคิดถึงคนึงห่วง
วันคืนล่วงจิตสัมพันธ์มั่นเสมอ
เฝ้ารอคอยวันเราได้พบเจอ
จะกอดเธอแนบหทัยไม่ห่างทรวง
เวลาต่างทางไกลไร้ความหมาย
รักไม่คลายดังชีวีที่สุดหวง
โปรดฟังคำจากใจใช่คำลวง
รักพุ่มพวงมิ่งมิตรนิจนิรันดร์
วันพบกัน... สัมพันธ์เป็นอย่
หน้าส่วนตัว
1938
2
0
