พี่ดอกแก้ว
หลายหลากสายธาราคร่าชีวิต
อุบัติพิษอุทกภัยมีให้เห็น
คนและสัตว์เดือดร้อนยากลำเค็ญ
แต่ก็เป็นชั่วคราวไม่ยาวนาน
ต่างกับสายนทีมีสามสาย
ก่อเกิดความวุ่นวายในสังสาร
โลภ โกรธ หลง ไหลท้นท่วมสันดาน
สัตว์จึงไม่พ้นกาลทุกข์เสียที
ภัยธรรมชาติอาจร้ายไม่น่าพบ
แต่รู้จบเมื่อหมดแรงแห่งวิถี
ภัยอกุศลผลร้ายเกินร้อยปี
ยากจะมีรั้วกันอย่างมั่นใจ
และทุกวันเรานั้นต่างต้องพบ
การกระทบอารมณ์ที่หลั่งไหล
เหมือนสายน้ำภายนอกพร้อมสร้างภัย
กระตุ้นน้ำภายในผสมแรง
หากมีเขื่อนกั้นใจอยู่ในบุญ
กันน้ำขุ่นภายนอกเข้าแอบแฝง
ตะกอนใจไร้กระทบให้สำแดง
บุญปรับแปลงน้ำใจให้ใสงาม