อัสดง..........ที่แดนใต้ อัสดงสุริยาเริ่มล้าแสง ขอบฟ้าหม่นปนแดงดูเงียบเหงา สวนยางหงอยอ้อยสร้อยคอยซึมเซา ถิ่นเคยเนาว์รือจะร้างช่างเดียวดาย มวลวิหคเหิรหาชายป่ากว้าง กลับอ้างว้างโหยไห้เพราะรังหาย เคยชื่นชิดคู่ชีวิตถูกฆ่าตาย เกลื่อนพื้นทรายคือลูกน้อยรอยรังแก รอยเลือดหยดรินรดใจสาหัส ฝืนกายหยัดแม้อกไหม้ใจเป็นแผล หากสิ้นแสงสุริยาดาวดูแล เป็นเพื่อนแท้แต้มเติมเพิ่มพลัง ข่มความช้ำกลืนกล้ำอย่าร้องไห้ ลมหายใจยังรวยรินอย่าสิ้นหวัง แม้สิ่งฝันวาดหวังจะพังพินท์ ยังคงเหลือแผ่นดินให้หยัดยืน
1364
4
0
หน้าส่วนตัว
