sun
เย็นวันนี้ ซินะเรา เข้ากรุงเทพฯ
ตามสเต็บ เพราะมีงาน อยู่ทางบ้าน
ใจหวนคิด พี่พายุ อยู่ไหนกาน
มัทกลับบ้าน หาปะป๋า แล้วพี่ชาย
บ้านของเรา อยู่ห่างกัน ไม่ถึงโยชน์
หากไม่โทษ สวรรค์แกล้ง คงสุขหลาย
หากแต่เมื่อ ภาระพี่ มีมากมาย
จึงไม่กราย ผ่านมา ไม่กล้าพอ
แม้ไกลตัว แต่หัวใจ ของน้องนั้น
ได้แอบฝัน แนบชิด ติดกายหนอ
ได้อบอุ่น ผ่านสายใย อย่างเพียงพอ
ได้หยอกล้อ กับพี่ชาย สบายใจ
คิดถึงเขา เช้ายันค่ำ ไม่เคยเบื่อ
อยากคลอเคลีย พนอเน้า ให้สุขใส
นั่นแค่คิด ทำไม่ได้ เพราะเหตุใด
น้องทราบได้ ทุกสิ่งอย่าง ไม่โทษเลย
ขอแค่เรา ใจติดใจ แม้กายห่าง
ขอแค่ทาง ผ่านสายใย โปรดอย่าเฉย
คอยห่วงหา เอื้