ยามอยู่ด้วยกลมกลืนมิแบ่งแยกความรักแตกผลิบานดั่งไม้หอมคนอื่นทักแกล้งทำไม่ยินยอมเหมือนสุกงอมโดยมิทันจะรู้ตัว ครั้งปักใจตามธงลงว่ารักดันถูกหักล้างสิ้นไม่หลงเหลือพอแบ่งเขตขั้นเข้ายามนั้นเมื่อความหน่ายเบื่อบอกปัดไปทุกที ดั่งแมวกล่องปิดไว้ใครใคร่รู้เสถียรอยู่สถานะมิทราบได้ครั้งเปิดดูในกล่องว่าเป็นตายก็กลับกลายตายสิ้นเสียสูญไป แน่ใจนักว่ารักใครว่าแน่เห็นอยู่แท้เคียงชิดสนิทสนมจะเด็ดช่อมาไว้เพียงตนชมอาจขื่นขมเหมือนแมวตายจากพลัน