อัลมิตรา
..๏ ขู่กรรโชกเสียงฉิวดั่งกริ้วโกรธ
ระบุโทษกระหน่ำย่ำฉิบหาย
มวลไม้เล็กพินาศต่างวอดวาย
ต้นถูกถอนสูญสลายไร้ร่องรอย
ด้วยลมหมายบีฑาให้อาสัญ
จนพฤกษ์พันธุ์หลายหลากเหลือซากฝอย
กิ่ง,ก้าน,ใบ ปลิดขั้วทั่วถ้วนลอย
ไม้ใหญ่ผล็อยพังพาบราบพสุธา
ครั้นเวลาผ่านไปคลายเคืองขัด
ลมเพียงพัดแผ่วเบาราวโหยหา
ความอบอุ่นจากไม้ในพนา
จึงวกมาสู่อ้อมไพรในแดนเดิม
โอ้อนาถ..ป่าล่มเพราะลมชั่ว
จิตเมามัวเกินไปให้ฮึกเหิม
ครั้นกลับตัวคิดใหม่หมายต่อเติม
แล้วจะเสริมอย่างไรปลูกไม้งาม
ป่าคงยากพลิกฟื้นจึงขื่นขม
เป็นบทเรียนของลมที่ข่มขาม
เพราะบังอาจมุ่งร้ายกรายคุกคาม
สำนึกยามป่าสลายคงสายไป
หากเปรียบลมกับนิยาม
2644
9
0
หน้าส่วนตัว
