ฉันยังเป็นคนเก่า ที่ยังเศร้านับจากเงาคุณห่างหาย ยังคงว้าวุ่นแม้โลกจะหมุนผ่านไป ยังคงเสียใจแม้ไม่ได้อะไรคืนมา ส่วนคุณก็ยังเป็นคนเก่า คนที่ลืมภาพเงาวันของเราอย่างไร้ค่า ใจยังแข็งมีเรี่ยวแรงสู้กับความเมตตา และยังมัแววตาให้อย่างเหว่ว้าเงียบงัน เมื่อไหร่คุณจะเป็นคนใหม่ รู้จักใส่ใจคนที่คุณทำร้ายวันนั้น เมื่อไหร่คุณจะหยุดความเฉยชาที่มีให้คนเคยมีค่าในวานวัน เมื่อฉันจะมีค่าแบบนั้นเมื่อไหร่คุณจะรักฉัน...อีกครั้งค่ะคุณ