อัลมิตรา
...วันนี้...
...ยามราตรีไร้แสงจันทร์...
...ดั่งใจฉันนั้น...หวั่นไหว...
...ยามลมหวน...ปั่นปวนไป...
...ยามเดียวดาย...ที่ไร้ดาว
...คืนนี้...
...คงไม่มีใครหยอกเย้า...
...คงปราศจากดาว...สกาวพร่าง...
...คงปวดร้าว...คราวอ้างว้าง...
...ยังคงนั่ง...พร่างรำพัน...ผ่านแผ่วไป...
...ใต้แสงสุริยันจันทรา...จักร่ายถ้อยร้อยภาษา...ประหนึ่งว่าประสานใจ...
...แม้ปราศจากศศิธรตอนราตรี...แต่ยังไม่ร้างไมตรีที่มีให้...
...แม้นอุปสรรคจักขัดขวาง...ทำให้ห่าง...ร้างผู้ใด...
...แต่ความลึกลึกข้างใน...มีแต่ยิ้มให้...เสมอทุกเพ-ลา...มิตรภาพตราบสิ้นฟ้า...
1008
6
0
หน้าส่วนตัว
