มองตะกอนฟอนไฟมอดไหม้สุม
คงร้อนรุ่มรุมร่างอย่างแผดเผา
ทั้งควันไฟฝุ่นฟุ้งคลุ้งจากเตา
เหลือเพียงเถ้าเศษธุลีที่วางวาย
ดวงวิญญาณหลุดลวงร่วงจากร่าง
ลอยเคว้งคว้าง ฤ สถิตย์ ณ ทิศไหน
บูรพา-หรดีทิศาใด
แต่สถิตย์ในกลางใจฉันนิรันดร์กาล
ขอคนดีสู่แดนดวงสรวงสวรรค์
ให้รังสรรค์ในนิทราพลาหาร