จากกันไกลจากวันนั้นวันร้าวราน
จากมานานห่างไกลสุดห่วงหา
ยามเธอลับผ่านพ้นกาลเวลา
ใยจึงพาฉันล่องลอยหลงในเงา
ไกลห่างเธอเนิ่นนานยังคิดถึง
ยังคะนึงวันวานวันก่อนเก่า
ในเมื่อก่อนเรานั้นมีเพียงเรา
เพียรคอยเศร้าไม่มีเธออยู่ข้างกาย
คราผู้คนมากมายเข้ารายล้อม
ฉันต้องพร้อมก้าวไปด้วยใจหาย
ได้เพียงหวังมีสักวันคงผ่อนคลาย
หวังมลายในความเศร้าที่ผ่านมา
แต่จะเพราะเหตุใดใคร่อยากรู้
ยามฉันอยู่เปลี่ยวกายกลับห่วงหา
สุดโปรดเถิดดวงใจจงกลับมา
อ