ลูกเป็ดขี้เหร่
เช้าเมื่อวาน โทรไป เธอไม่รับ
ไร้เสียงเรียก ตอบกลับ กระสับกระส่าย
เธอปวดหัว เป็นไข้ ไม่สบาย
หรือวุ่นวาย กับปัญหา นานาพัน
สายจึงส่ง ข้อความ ถามสาเหตุ
สิ้นแมสเสส ตอบมา คืนหาฉัน
คงเพราะเธอ ไม่ว่าง อย่างทุกวัน
พักผ่อนด้วย แล้วกัน ฉันอาทร
เย็นกดย้ำ ซ้ำสอง ลองโทรหา
จึงรู้ว่า สายไม่ว่าง อย่างคราก่อน
เกิดอะไร ใจเฝ้า จิตเว้าวอน
ลางสังหรณ์ สาหัส กัดกินใจ
ตกกลางคืน ฝืนตา กว่าจะหลับ
คิดลำดับ เหตุการณ์ พาลหวั่นไหว
ยิ่งว้าวุ่น ครุ่นคิด ผิดอย่างไร
เธอจึงลืม เยื่อใย เคยให้กัน
มาวันนี้ โทรไป เสียหลายรอบ
หวังยินเสียง เธอตอบ ปลอบโยนฉัน
แต่เปล่าเลย เธอไม่แคร์ ความสำคัญ
หรือคนนั้น คนไหน เ