ช็อกโกแล็ต
โลกใบใหญ่...ที่ฉันไม่เคยรู้จัก..
เพราะถูกขังกัก.. .อยู่ในห้องแคบๆแบบนี้..
ครอบครัว...ปิดมุมมอง..ไม่เคยให้ฉันลองซักที
ห้ามนู่นนี่..ไม่ฟังเหตุผลที่มี..จนท้อใจ
ซ้ายต้องเป็นซ้าย..ขวาต้องเป็นขวา
อึดอัด..แทบบ้า..จนน้ำตารินไหล
อยู่กับความคิดเก่าๆ..ผู้ใหญ่ไม่เคยเข้าใจ
ไม่ฟังเหตุผลใด..แกตั้งหน้าเรียนไป...เป็นพอ
อยากหลุดพ้นจากพันธนาการ..
ทางที่ฉันเดินอย่างทรมาน..จนต้องร้องขอ
ดิ้นให้ตาย..แต่สิ่งที่รู้..ต้องทำให้เขาเท่านั้นพอ
ความตั้งใจที่เคยก่อ..ถูกพังด้วย..ผู้ใหญ่..เพียงคนเดียว
บังคับกันเข้าไป..
ฉันไม่..พอใจ..เขาก้อผลักไส ..ไม่แลเหลียว
ล้มแล้วล้มอีก.. ..ไม่สำเร็