คนลานเทวา
ไร้เสี้ยวจันทร์สรรค์เสกวิเวกฟ้า
ดวงดาราเร้นหลบสู่ภพไหน
จักดื่มด่ำธรรมเสกวิเวกใจ
สู่หนใดเล่ามรรคาแห่งราตรี
วิเวกกาลผ่านย้ำลำนำบท
อันปรากฏแต่ถ้อยรอยวิถี
ประดับทุกข์สุขโศกอันโลกมี
ให้ชีวีวาดไหวในลำนำ
โดยคำอันแผ่วโผยระโหยล้า
สิจารฟ้าแต่งชื่นให้คืนค่ำ
แม้นไร้แสงเดือนดาวมาพราวนำ
จักร่ายคำกล่อมสงัดรัตติกาล
แผ่วสายลมพรมพร่างต่างสหาย
ในห้วงเปลี่ยวเดียวดายที่พ้นผ่าน
ร่ายบทถ้อยร้อยฝันมาบันดาล
สุขชื่นพร้อมกล่อมวิมานหริ่งเรไร
ไร้เสี้ยวจันทร์สรรค์เสกวิเวกฟ้า
ดวงดาราเร้นหลบสู่ภพไหน
จักร่ายเสกวิเวกคำลำนำใด
กล่
1130
2
0
หน้าส่วนตัว
