แก้วประเสริฐ
** วิลาวัณย์ **
ดุจแดนสรวงฟากฟ้าวิลาสสวรรค์
งามเลิศพรรณนางหนึ่งซึ้งอัปสร
ย่างเยื้องกรายพสุธาแม่งามงอน
เด่นอรชรล้ำพักตร์เลิศลักขณา
เปรียบประหนึ่งจุติจากแมนสรวง
ยามพุ่มพวงล่วงธารพลันหรรษา
คล้ายหงส์เหิรโรยรินกลิ่นกายา
หอมนวลสง่าพินิจฝากจิตจำ
ยิ่งอรชรร่อนร่างกลางไพรพฤกษ์
ดั่งมนตราผนึกซึ้งตรึงงามขำ
เสน่ห์พราววาววับว่ายเวียนนำ
อกต้องพร่ำมิพรากจากร้างไกล
ประกายแก้วแวววับจับเรือนร่าง
เปรียบสล้างเรืองรองผ่องสุกใส
เพริศระยิบส่งร่างสร้างไฉไล
งามตรึงใจให้ผนึกรำลึกครวญ
แม้นนางฟ้าปรากฏเข้ามาเปรียบ
มิอาจเทียบพียงเจ้าเฝ้าส่งสรวล
จำเรียงแผ่ว