น้ำใส..ไหลเป็นทาง
หยดรดใจเบาบาง..ร้าวไหว
ติดกับคำถามนับพัน..ว่าทำไม
เธอถึงทิ้งฉันไว้..ให้จมกับน้ำตา
ฉันยืนตรงนี้..ตรงนี้
เก็บกลืนความรู้สึกที่มี..ว่าหมดค่า
ทุกครั้งที่ฉันสับสน..เธอเคยเป็นคนเช็ดน้ำตา
แต่วันนี้..เธอแสดงให้เห็นว่า
หมดเวลา..ความสัมพันธ์
ไม่น่าเชื่อเลยนะ..
ว่าคนที่เคยแสนดี..
จะทิ้งให้ฉัน..ร้องไห้คนเดียว..
ทุกครั้งที่ฉันร้องไห้
เพราะเรื่องของเรา..
สิ่งที่เธอทำได้ดีที่สุด..
คือวางสาย.. แล้วปล่อยให้ฉันหายเอง..
กลับมา